2008-05-12

Αμόλυβδη γιοκ, κράτος γιοκ, υπομονή γιοκ

Μάλτα γιοκ!

Αυτό φέρεται να είπε Τούρκος πλοίαρχος κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μετά από ανεπιτυχή αναζήτηση ημερών για τη Μάλτα.

Αυτές τις μέρες ζούμε την παραφροσύνη του "βενζίνη γιοκ".

Γιατί βλέπετε στο Ελλαδιστάν του 2008, σε αυτή τη χώρα καφενείο (για να μην πω τίποτα πιο βαρύ), με το που απεργούν περίπου 2000 άτομα, τίθεται σε ομηρία ολόκληρη η ελληνική κοινωνία.

Απεργούν οι οδηγοί των βυτιοφόρων λοιπόν, και τα βενζινάδικα δεν μπορούν να ανεφοδιαστούν. Το ευτράπελο αποτέλεσμα είναι να βλέπεις Δευτέρα μια Θεσσαλονίκη άδεια. Κι όπου έχει μποτιλιάρισμα, μπορείς να φανταστείς ότι είναι από αυτοκίνητα που περιμένουν να πάρουν βενζίνη από κανένα βενζινάδικο που δεν έχει ακόμη στερέψει...

Ελλαδιστάν 2008 λοιπόν και το κράτος απλά παρακολουθεί διακριτικά τι γίνεται. Παρακολουθεί πως 2000 άτομα έχουν παγώσει την Ελλάδα, την έχουν σταματήσει και σιγά-σιγά θα τις κόψουν και το ίδιο το φαΐ. Ήδη σε πολλά μέρη της επαρχίας η αγορές δεν τροφοδοτούνται και παρουσιάζονται ελλείψεις στην αγορά ακόμα και των πιο βασικών ειδών όπως φρούτα, λαχανικά και γαλακτοκομικά. Και αυτό δεν είναι καθόλου ευτράπελο...

Δεν θα μπω στο τρυπάκι να εξετάσω αν έχουν δίκιο ή όχι οι απεργοί. Αυτό που με κάνει έξω φρενών είναι ότι σε αυτή τη χώρα καφενείο, ο κάθε μαλάκας που απεργεί, προκαλεί χάος και κανείς δεν τον μαγκώνει.

Απεργία η ΔΕΗ; Ώρες ολόκληρες χωρίς ρεύμα ο κοσμάκης επί εβδομάδες.

Απεργία οι μεταφορείς και οι οδηγοί βυτιοφόρων; Χωρίς βενζίνη και σύντομα χωρίς τρόφιμα ο κοσμάκης.

Τελικά έχουμε κράτος να τους ελέγχει όλους αυτούς; Μπααα...

Και για αυτό τελειώνει και η δική μας υπομονή και αρχίζουμε να πλακωνόμαστε στα βενζινάδικα για λίγα λίτρα βενζίνης...

Που και να φτάσουν οι εποχές που η βενζίνη θα είναι λιγοστή ούτως ή άλλως...