2006-07-28

Τα Ellinika του Νεοέλληνα

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στην Ελλάδα το εξής σχιζοφρενικό φαινόμενο: Οι Έλληνες, τόσο περήφανοι για τη γλώσσα μας, την αρχαιότατη αυτή γλώσσα, που έδωσε τόσα πολλά σε τόσες άλλες γλώσσες «όταν οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια», την εγκαταλείπουμε.

Τι εννοώ: όλο και περισσότερες ξένες λέξεις εισβάλλουν στο λεξιλόγιο μας, κυρίως αγγλικές, γιατί όπως και να το κάνουμε, είναι πιο «cool» να λες ότι θα πας για ένα «drink» με «friends» σε κάποιο «club» από το να πεις ότι θα πας για ένα ποτό με φίλους σε κάποιο μαγαζί.

Ομοίως κάναμε «fantastic holidays» τις οποίες είχαμε κλείσει σε κάποιο «travel agency» και παρότι η «flight» της επιστροφής είχε «delay» και περιμέναμε «ages» στα «waiting halls» του αεροδρομίου και δεν κάναμε καταπληκτικές διακοπές τις οποίες είχαμε κλείσει σε κάποιο ταξιδιωτικό γραφείο και παρότι η πτήση της επιστροφής είχε καθυστέρηση και περιμέναμε αιώνες στις αίθουσες αναμονής του αεροδρομίου.

Πλέον δεν λέμε ότι το δυσάρεστο νέο που ακούσαμε είναι τραγικό, αλλά tragic! Φανταστείτε λοιπόν ειρωνεία: οι Άγγλοι, αυτοί οι απολίτιστοι μέθυσοι και κανίβαλοι, τόλμησαν να μας κλέψουν μια λέξη και εμείς για εκδίκηση τους την ξαναπαίρνουμε πίσω!!! Έτσι για να μάθουν να συμπεριφέρονται!!!

Κανένα καφέ ή εστιατόριο ή μαγαζί που σέβεται τον εαυτό δεν έχει πλέον ελληνικό όνομα (ακόμα και όταν λέγεται Dionysos). Έτσι έχουμε και το The Mall και το Mediterranean Cosmos για παράδειγμα.

Δεν λέω να πάμε στο άλλο άκρο και να καταργήσουμε ξένες λέξεις που έχουν εξελληνιστεί και να χρησιμοποιούμε π.χ. κλιμακωτή αντί της εξελληνισμένης σκάλας. (Θυμίζω η σκάλα, της σκάλας, οι σκάλες από το λατινικό scala). Ούτε μπορούμε να μιλάμε όλοι σαν το Ζουράρι!!! Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι περισσότερες διαφημίσεις χρησιμοποιούν αγγλικά, τα περισσότερα προϊόντα έχουν πλέον αγγλικά ονόματα, οι περισσότερες εταιρείες έχουν αγγλικά ονόματα κλπ.

Μετά πως τολμάμε να λέμε ότι μας «έκλεψαν» την γλώσσα;;; Και να γκρινιάζουμε όταν π.χ. κάποτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε η πρόταση, τα επίσημα έγγραφα να μην μεταφράζονται σε όλες τις γλώσσες (ώστε να συμπιεστεί το κόστος μεταφράσεων), αλλά μόνο στις «μεγάλες».

«Μικρή» γλώσσα τα ελληνικά;;; Όχι βέβαια!!! Τουλάχιστον έως να καταφέρουμε εμείς οι ίδιοι οι ελληναράδες να την καταντήσουμε «μικρή».

Tragic, δεν νομίζετε;;;

2006-07-25

Ο Σαβιόλα και η ... χαζοβιόλα

Παρακολουθώ από την αρχή το σίριαλ της μεταγραφής (υποτιθέμενης ή μη, το αφήνω στην κρίση του καθενός) του Σαβιόλα στον Παναθηναϊκό. Ομολογώ οτι έχω ψιλοβαρεθεί γιατί χτες ερχόταν, σήμερα τα βρήκε με την Άρσεναλ, αύριο διαψεύδει ο Βενγκέρ, μεθαύριο τα έχει ξαναβρει με τον Παναθηναϊκό, σε τρεις μέρες δηλώνει άγνοια για το ενδιαφέρον του ΠΑΟ κοκ.

Τελικά τι γίνεται;;;

Δεν έχει σημασία τι θα γίνει, δηλαδή αν θα έρθει ή όχι ο Σαβιόλα. Αυτό είναι το τελευταίο που με ενδιαφέρει. Αυτό που με απασχολεί είναι το δούλεμα και το παπατζιλίκι που τρώμε οι φίλαθλοι ΟΛΩΝ των ομάδων (και όχι μόνο συγκεκριμένα του βάζελου) σχετικά με μεταγραφές και λοιπά σενάρια μελοντολογίας.

Και εξηγούμαι:

Καθημερινά διαβάζουμε ότι "έρχεται ο τάδε στην Χ ομάδα", "υπογράφει ο Υ στη δείνα ομάδα", "έκλεισε του Α", "πέφτουν οι υπογραφές με τον Β" κοκ. Και να μιλούσαμε πάντα για παίκτες του επιπέδου του Σαβιόλα, να πεις πάει και έρχεται. Μιλάμε και για παίκτες που ... δεν τους ξέρουν οι μάνες τους, αλλά είναι ταλέντα και έχουν λαμπρό μέλλον κλπ.

Μια ματιά στην ανάλυση που έκανε πρόσφατα το Sportime είναι άκρως διασκεδαστική:
105 παίκτες έφεραν ΟΣΦΠ, ΑΕΚ και ΠΑΟ από το Μάιο και μετά. Φυσικά δεν έχει έρθει ούτε ένας. Αν προσθέσουμε δε και τις άλλες ελληνικές ομάδες, τότε σίγουρα ξεπερνάμε τους 200-250 παίκτες. Μην ξεχνάμε και τα σενάρια αγοραπωλησίας του ΠΑΟΚ με Σαββίδηδες, Αγγελόπουλους, Ψωμιάδηδες, εφοπλιστές και λοιπούς μνηστήρες που "παίρνουν τον ΠΑΟΚ".

Η ουσία είναι εν τέλει μια:

Οι εφημερίδες, οι πρόεδροι (νυν, προηγούμενοι, επόμενοι), οι "παράγοντες" (κοινώς οι άχρηστοι ανεπάγγελτοι που ζουν εις βάρος μας και εις βάρος του ελληνικού ποδοσφαίρου) πουλάν παραμύθι και παίζουν με το πάθος του κάθε φιλάθλου/οπαδού και την καούρα που έχει για την ομάδα του.

Το τραγικό βέβαια στην όλη ιστορία είναι ότι καθόμαστε και ασχολούμαστε με όλους αυτούς που παίζουν με τον πόνο μας και τα νεύρα μας.

Όμως αυτό κάποτε τελειώνει, όταν δούμε ότι κανένας Σαβιόλα δεν έχει έρθει (ή και να έρθει αποδεικνύεται "άνθρακας ο θησαυρός", όπως πχ στην περίπτωση Σικαμπάλα, Ντάνι, Κονσεϊσάο), οπότε και εμείς σταματάμε να πηγαίνουμε στα άθλια ελληνικά γήπεδα για να δούμε το άθλιο ελληνικό πρωτάθλημα, όπου πρωταγωνιστούν άθλιοι παίκτες, προπονητές, διαιτητές και δέρνονται μεταξύ τους οι άθλιοι οπαδοί (και όχι φίλαθλοι) των ομάδων μας.

Να γιατί σε μία αγωνιστική κόβονται τα μισά εισιτήρια από αυτά που κόβει πχ η Bayern σε κάθε παιχνίδι της...

Τελικά για πόσο χαζοβιόληδες μας έχουν;;;

ΥΓ Αναρωτήθηκε κανείς γιατί φεύγουν όλοι οι αξιόλογοι παίκτες μας; Είναι μόνο για τα λεφτά ή είναι και για ξεφύγουν από την μιζέρια του ελληνικού πρωταθλήματος;
ΥΓ2 Πιστεύει πραγματικά κανείς ότι η Super League θα αλλάξει αυτή την εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου; Ή μήπως άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς;
ΥΓ3 Πιστεύει πραγματικά κανείς ότι ενδιαφέρει κανένα από τους "παράγοντες" αν θα είναι γεμάτα τα γήπεδα ή όχι;;;

2006-07-21

Διασκεδάζοντας στην κίνηση

Σαββατόβραδο στο πρώτο πόδι στη Χαλκιδική. Πάμε στο θέατρο της Σίβηρης να ακούσουμε μια συναυλία του Μιχάλη Χατζηγιάννη. Τελειώνει η συναυλία (πολύ καλή παρεμπιπτόντως, σ' όποιον αρέσει ο Μιχαλάκης, ας πάει να τον ακούσει), τελειώνει η διασκέδαση και εκεί αρχίζει το μαρτύριο. 12:20 η ώρα.

Κάνουμε περίπου 20 λεπτά να βγούμε από το θέατρο και να φτάσουμε στο αυτοκίνητο, γιατί ο ελληνάρας πρέπει να φτάσει με την BMW στο κάθισμα του στο θέατρο ενώ εμείς που παρκάραμε στο χώρο στάθμευσης είμαστε μαλάκες, και φυσικά διπλά μαλάκες γιατί και περπάτημα έχουμε και κολλάμε στην κίνηση που έχουν δημιουργήσει όλοι οι "έξυπνοι". Τέλος πάντων... Το ξεπεράσαμε και φτάσαμε στο αυτοκίνητο.

Έχω να γυρίσω Πολύχρονο. Επειδή μας έχει κόψει η λόρδα τόση ώρα στο Χατζηγιάννη, λέμε να πάμε να χτυπήσουμε κανά γυράκι στην Καλλιθέα. Μέγα λάθος υπ' αριθμόν 1.

Αφού φτάνουμε στην Κασσανδρεία ωραία και καλά και ονειρευόμαστε το λαχταριστό γυράκι στην Καλλιθέα, μας πιάνει η κίνηση. Τι γίνεται ρε παιδιά;;; Σταμάτα-ξεκίνα, πρώτη-νεκρό, ενίοτε σβήνω και τη μηχανή γιατί δεν προχωράει τίποτα... Στο μεταξύ μας χτυπάει τηλέφωνο, από κολλητό που έρχεται από Μουδανιά να "διασκεδάσει" στην Καλλιθέα οτι έκανε πάνω από μια ώρα (κανονικά 15-20 λεπτά)... ΩΩΧΧΧΧΧ, σκέφτομαι, την πατήσαμε.

Σκεφτόμαστε να κάνουμε την αναστροφή και να κάνουμε την γύρα του ποδιού για να φτάσουμε στο Πολύχρονο (θα φάμε εκεί το γύρο βρε αδερφέ), αλλά λέμε, έλα μωρέ σε κανά 10 λεπτο θα φτάσουμε στην Καλλιθέα, πόσο να κάνεις για το τελευταίο χιλιόμετρο;;; Μέγα λάθος υπ' αριθμόν 2.

Καθόμαστε λοιπόν και συνεχίζουμε. Στο μεταξύ οι ελληνάρες που κόλλησαν μαζί μας στην κίνηση πηγαίνοντας προς τα ξενυχτάδικα της Καλλιθέας, βάζουν τα μπουζούκια στη διαπασόν και αρχίζουν να "χτυπιούνται" μέσα στα αυτοκίνητα. Ενίοτε βλέπεις και κανά κουτί μπύρας να βγάζει φτερά και να φεύγει από κανά παράθυρο. "Οργανωμένοι οι ελληνάρες" σκεφτόμαστε. Φρόντισαν και για τα ποτά τους πριν πάνε για ποτό.

01:30 βρίσκω χώρο σε μια αλάνα πρίν τη διασταύρωση και παρκάρουμε. Τέλεια πάνω από μια ώρα για 8 χλμ!!! Μέση ωριαία ταχύτητα κάτω από 8 χλμ/ώρα. Με ποδήλατο θα πήγαινα γρηγορότερα.

Καταβροχθίζουμε το γυράκι μας (τι στο διάολο φάγαμε τόση κίνηση) και συχεχίζουμε. 02:00 η ώρα.

02:10 φτάνουμε στη διασταύρωση. 10 λεπτά για τα τελευταία 500 μέτρα. Είμαι πτώμα και βαριέμαι να βγάλω μέση ωριαία ταχύτητα.

Το πάρτυ φυσικά συνεχίζεται στα άλλα αυτοκίνητα. Να σου τα τσιφτετέλια, να σου τα μπουζούκια, να σου τα "μπίτια"! Και οι μπύρες που "απογειώνονται" ολοένα και αυξάνονται. (Αφού διασκεδάζουν και μόνοι τους, γιατί στο διάολο πάνε στην Καλλιθέα;;;)

02:30 περνάμε μετά κόπων και βασάνων τα ξενυχτάδικα, όπου κινδυνεύουμε να πατήσουμε μεθυσμένους άγγλους που περπατάν στο δρόμο. Πάντως η ταχύτητά μας ανέβηκε. Θα φταίει οτι ήταν κατηφόρα...

02:45 φτάνουμε στο Πολύχρονο.

ΕΛΕΟΣ!!! Μας βγήκε ο Χατζηγιάννης από τη μύτη. Αν είναι διασκέδαση αυτό το πράμα τότε να μου λείπει.


ΥΓ Οι άλλοι γιατί το διασκέδασαν τόσο και εμείς πρηχτήκαμε;;; Τι κάναμε λάθος;;;

Το καφέ του Don EMO ανοίγει

Καλημέρα σας!!!

Ο Don EMO αποφάσισε να ανοίξει το ηλεκτρονικό του καφέ και να σας εκθέτει τις σκέψεις του (ενίοτε και την αγανάκτησή του) για διάφορα ζητήματα. Άλλωστε όλη η Ελλάδα ένα καφενείο είναι, θα μας χαλάσει ακόμα ένα;;;

Καλή μας αρχή λοιπόν και καλό γράψιμο.